भीष्मपर्व — अध्याय ९६: सौभद्रस्य आक्रमणम्, अलम्बुसस्य प्रतिविधानम्
Abhimanyu’s assault; Alambusa’s counter-engagement
कुण्जरैश्व सदा मत्तै: षपट्सहस्रैः प्रहारिभि: । अभ्यरक्षन्त सहिता राक्षसेन्द्रं घटोत्कचम्
sañjaya uvāca |
kuñjaraiś ca sadā mattaiḥ ṣaṭ-sahasraiḥ prahāribhiḥ |
abhyarakṣanta sahitā rākṣasendraṃ ghaṭotkacam ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ນັກຮົບເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຮ່ວມກັນຕັ້ງແນວປ້ອງກັນຮອບ ຄະຕໍດກະຈະ, ຈອມແຫ່ງຣາກສະສະ, ໂດຍມີຊ້າງສົງຄາມຫົກພັນເຊື້ອ—ຢູ່ໃນພາວະມັດສະ ແລະ ຝຶກຝົນເພື່ອການຈົມຕີ—ເປັນກຳລັງໜຸນ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຕາມຈັນຍາການຮົບ ແມ່ນແຕ່ວີລະບຸລຸດຜູ້ນ່າຢ້ານກໍຕ້ອງອາໄສການປົກປ້ອງທີ່ປະສານກັນ ແລະ ກຳລັງທີ່ມີລະບຽບ, ບໍ່ແມ່ນອາໄສພຽງຄວາມແຂງແຮງລຳພັງ.
संजय उवाच
Even in war, strength is not merely individual ferocity; it is sustained by coordinated protection, disciplined resources, and collective resolve. The verse highlights the strategic and ethical reality that safeguarding a key warrior is a shared duty within an army.
Sañjaya describes how a group of warriors jointly guarded Ghaṭotkaca, surrounding him with six thousand musth war-elephants skilled in striking, creating a formidable defensive formation in the battle.