Shloka 51
भीष्म-युधिष्ठिर-संमर्दः
Bhīṣma’s Pressure on Yudhiṣṭhira; Śikhaṇḍī’s Approach; Evening Withdrawal
अथापरेण भल््लेन सुयुक्तेनाशुपातिना । दुष्कर्ण सुदृढं क्रुद्धों विव्याध हृदये भूशम्
athāpareṇa bhallena suyuktenāśupātinā | duṣkarṇaṃ sudṛḍhaṃ kruddho vivyādha hṛdaye bhūśam ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ແລ້ວດ້ວຍລູກສອນ “ພະລະ” ອີກດອກໜຶ່ງ ທີ່ເລັ່ງບິນໄວ ແລະຍິງໄດ້ຢ່າງແມ່ນຍຳ, ນັກຮົບຜູ້ເກີດໂທສະໄດ້ຈິ່ມທະລຸດຸສກັນນະ ຢ່າງໝັ້ນແຂງ ທີ່ບໍລິເວນຫົວໃຈ. ໃນບັນຍາກາດທາງທຳມະຂອງສົງຄາມກຸຣຸເກດຕະຣະ, ຂໍ້ຄວາມນີ້ຊີ້ວ່າ ໂທສະແລະຝີມືການຮົບເມື່ອປະສົມກັນ ຍ່ອມນຳໄປສູ່ຜົນຕັດສິນອັນຮ້າຍແຮງ ແລະຫຼາຍຄັ້ງເຖິງຕາຍ—ເຕືອນວ່າ ເມື່ອຄວາມຮຸນແຮງຖືກປ່ອຍອອກແລ້ວ ມັນເຄື່ອນໄປຕາມຕັກກະອັນເຢັນຊາຂອງມັນ ໂດຍບໍ່ເຫັນແກ່ສາຍສຳພັນສ່ວນຕົວ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension of battlefield duty: skill and determination, when driven by anger, lead to swift and irreversible harm. It implicitly warns that wrath (krodha) intensifies violence and accelerates destructive outcomes, even within the framework of kṣatriya warfare.
Sañjaya narrates a combat moment in which an enraged warrior shoots another well-aimed, fast-flying bhalla-arrow and strikes Duṣkarṇa powerfully in the heart-region, indicating a decisive and grievous wound in the ongoing Kurukṣetra battle.