Shloka 33
भीमसेन-दुर्योधन-समागमः
Bhīmasena–Duryodhana Engagement at Sunset
स्थिरां युद्धे मतिं कृत्वा भीष्ममेवाभिदुद्रुवु: । भीष्मके द्वारा पीड़ित हुए पांचाल और सोमक युद्धका दृढ़ निश्चय लेकर भीष्मकी ही ओर दौड़े ।। धृष्टद्युम्नमुखा श्चापि पार्था: शान्तनवं रणे
sthirāṃ yuddhe matiṃ kṛtvā bhīṣmam evābhidudruvuḥ | bhīṣmakāṇāṃ pīḍitāḥ pāñcālāḥ somakāś ca yuddhasya dṛḍha-niścayaṃ kṛtvā bhīṣmasyaivābhimukhaṃ dudruvuḥ || dhṛṣṭadyumna-mukhāś cāpi pārthāḥ śāntanavaṃ raṇe ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຕັ້ງໃຈໃຫ້ໝັ້ນຄົງໃນສົງຄາມແລ້ວ ພວກເຂົາກໍພາກັນພຸ່ງເຂົ້າໄປຫາພີສະມະໂດຍກົງ. ພວກປັນຈາລາ ແລະ ໂສມະກະ ຜູ້ຖືກກອງພີສະມະກົດຂີ່ ແລະ ຟັນລົງ ໄດ້ຕັດສິນໃຈຢ່າງແນ່ວ່າຈະສູ້ ແລ້ວວິ່ງເຂົ້າໄປຫາພີສະມະເອງ. ນຳໂດຍ ທຣິດສະຕະດຍຸມນະ ບຸດຂອງປຣິຖາກໍກ້າວໜ້າເຂົ້າປະຈັນໜ້າກັບຜູ້ສືບສາຍຂອງສັນຕະນຸໃນສະໜາມຮົບ. ຂະນະນັ້ນເປັນການເລືອກທາງທຳໃນສົງຄາມ: ຈະເຂົ້າປະຈັນໜ້າກັບແຫຼ່ງທຳລາຍຫຼັກໂດຍກົງ ແມ່ນແມ່ນຈະເສຍງອັນຕະລາຍສູງ ເພື່ອປົກປ້ອງຝ່າຍຕົນ ແລະ ຟື້ນຄືນດຸນຍະພາບໃນສະໜາມຮົບ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfast resolve (sthirā mati) as a component of kṣatriya-dharma: when harm becomes overwhelming, leaders and warriors may choose to confront the principal threat directly. Ethically, it frames courage and responsibility—acting decisively to protect one’s forces and pursue a just strategic aim—rather than yielding to fear or confusion.
Under Sañjaya’s narration, the Pāñcālas and Somakas, pressured by Bhīṣma’s onslaught, decide firmly to fight and charge toward Bhīṣma. Dhṛṣṭadyumna leads, and the Pāṇḍavas also advance against Bhīṣma (Śāntanu’s descendant), marking a concentrated attempt to check the Kaurava commander’s dominance.