/ [दाक्षिणात्य अधिक पाठका इं श्लोक मिलाकर कुल ८७६ “लोक हैं।] नीफजशार (0) आज असन- पञज्चषष्टितमो< ध्याय: धृतराष्ट्र-संजय-संवादके प्रसंगमें दुर्योधनके द्वारा पाण्डवोंकी विजयका कारण पूछनेपर भीष्मका ब्रह्माजीके द्वारा की हुई भगवत्-स्तुतिका कथन धृतराष्ट उवाच भयं मे सुमहज्जातं विस्मयश्वैव संजय । श्रुत्वा पाण्डुकुमाराणां कर्म देवै: सुदुष्करम्,धृतराष्ट्र बोले--संजय! पाण्डवोंका देवताओंके लिये भी दुष्कर पराक्रम सुनकर मुझे बड़ा भारी भय और विस्मय हो रहा है
dhṛtarāṣṭra uvāca | bhayaṁ me sumahaj jātaṁ vismayaś caiva sañjaya | śrutvā pāṇḍu-kumārāṇāṁ karma devaiḥ suduṣkaram ||
ທຣິຕະຣາດ ກ່າວວ່າ: “ສັນຊະຍະ ເອີຍ, ຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂ້າ ແລະຄວາມພິສົດກໍມີດ້ວຍ ເມື່ອໄດ້ຍິນເຖິງການກະທຳຂອງລູກຊາຍປານດຸ—ວິລະກຳທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍັງຍາກຈະເຮັດໄດ້.”
धृतराष्ट उवाच
The verse highlights how adharma-driven attachment and insecurity breed fear: Dhṛtarāṣṭra’s inner turmoil intensifies when confronted with the extraordinary capability (and implied divine support) of the Pāṇḍavas, suggesting that moral and rightful strength can appear unstoppable to those who have strayed from dharma.
In the Dhṛtarāṣṭra–Sañjaya dialogue, Dhṛtarāṣṭra reacts to reports about the Pāṇḍavas’ formidable exploits. Hearing that their deeds are ‘hard even for the gods,’ he confesses both fear and amazement, foreshadowing his growing dread about the outcome of the war.