Shloka 10
भीष्मपर्व — अध्याय ६६: तुमुलसंग्रामवर्णनम्
The Tumult of Battle Described
द्रौपदेयाइभिमन्युश्न शिखण्डी चापराजित: । न प्राजहन् भीमसेनं भये जाते महाबलम्,उस महान् भयंकर तथा अत्यन्त दारुण भयके समय महाबली भीमसेनको उनके भाई, पुत्र, ट्रुपदकुमार धृष्टद्युम्न, द्रौपदीके पाँचों पुत्र, अभिमन्यु और अपराजित वीर शिखण्डी-- ये कोई भी छोड़कर नहीं गये
drauṇḍeyā abhimanyuś ca śikhaṇḍī cāparājitaḥ | na prājahur bhīmasenaṁ bhaye jāte mahābalam ||
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ແລະນ່າສະພຶງກົວນັ້ນເກີດຂຶ້ນ ທັງທຣິສຕະຍຸມນະ ທັງລູກຊາຍທັງຫ້າຂອງດຣໍປະດີ ທັງອະພິມັນຍຸ ແລະວີຣະບຸລຸດ ສິຂັນດີ ຜູ້ບໍ່ຖືກພິຊິດ ບໍ່ມີໃຜລະທິ້ງພີມເສນຜູ້ມີກຳລັງຍິ່ງໃຫຍ່.
संजय उवाच
Educational Q&A
In moments of extreme danger, dharmic conduct is shown by steadfastness—standing by one’s companions rather than abandoning them out of fear. The verse highlights loyalty and collective courage as ethical strengths in war.
Sañjaya reports that during a terrifying phase of battle, Bhīma’s close allies—Dhṛṣṭadyumna, the Draupadeyas, Abhimanyu, and Śikhaṇḍī—did not leave him; they remained with him despite the fear and turmoil.