Shloka 9
भीष्मपर्व — अध्याय ६२: वासुदेवमहात्म्यप्रशंसा (देव–ब्रह्मसंवादः)
सात्यकिस्तु रथं त्यक्त्वा वर्तमाने भयावहे । अभिमन्यो रथं तूर्णमारुरोह परंतप:,तब शत्रुओंको संताप देनेवाले सात्यकि उस समय छिड़े हुए भयंकर संग्राममें अपने टूटे हुए रथको त्यागकर तुरंत ही अभिमन्युके रथपर जा बैठे
sātyakis tu rathaṁ tyaktvā vartamāne bhayāvahe | abhimanyo rathaṁ tūrṇam āruroha parantapaḥ ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ໃນສົງຄາມອັນນ່າຢ້ານກົວນັ້ນ ເມື່ອການຮົບກໍາລັງຄຸກຄາມຮຸນແຮງ ສາຕະຍະກິ ໄດ້ປະລະລົດຮົບຂອງຕົນ ແລະຂຶ້ນໄປຍັງລົດຮົບຂອງອະພິມັນຍຸ ຢ່າງວ່ອງໄວ—ຜູ້ເຜົາຜານສັດຕູ.
संजय उवाच
Educational Q&A
In the midst of danger, one should act decisively to uphold one’s duty: abandoning what is no longer functional (a broken chariot) and continuing the righteous task with presence of mind, courage, and solidarity with allies.
During a terrifying phase of the battle, Sātyaki leaves his own chariot and quickly boards Abhimanyu’s chariot so he can remain engaged in combat and support the allied effort.