Shloka 39
भीष्मपर्व — अध्याय ६२: वासुदेवमहात्म्यप्रशंसा (देव–ब्रह्मसंवादः)
श्रुत्वा तु वचन तुभ्यमाचार्यस्य कृपस्य च । कर्णेन सहित: कृत्यं चिन्तयानस्तदैव हि,“उस अवस्थामें आपका, आचार्यका तथा कृपका वचन सुनकर मैं कर्णके साथ उसी समय अपने कर्तव्यका निश्चय कर लेता
śrutvā tu vacanaṃ tubhyam ācāryasya kṛpasya ca | karṇena sahitaḥ kṛtyaṃ cintayānas tadaiva hi ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາທີ່ອາຈານ ແລະ ກຣິປະ ໄດ້ກ່າວແກ່ພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າພ້ອມກັບ ກັນນະ ກໍ່ໄດ້ເລີ່ມພິຈາລະນາທັນທີ ວ່າໜ້າທີ່ຄວນເຮັດຢ່າງໃດ ແລະ ກໍ່ຕັດສິນໃຈເລືອກເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights prompt ethical deliberation: after receiving counsel from respected elders (Droṇa and Kṛpa), one should immediately reflect on kṛtya—what duty and necessity demand—before acting, especially in the moral pressure of war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, upon hearing the words spoken by Droṇa and Kṛpa, he (Sañjaya) together with Karṇa immediately began considering the required course of action—signaling a moment of strategic and dharmic decision within the Kuru camp.