Shloka 333
Bhīmasena’s Kalinga Engagement and the Approach of Bhīṣma (भीमसेन-कालिङ्ग-संग्रामः)
विकर्षन्तो दिश: सर्वा: सम्पेतु: सर्वशब्दगा: । प्रत्येक शब्दकी ओर गमन करनेवाले कितने ही हाथी घोड़ोंसहित रथोंकी अपनी सूँड्रोंसे खींचकर उन्हें लिये-दिये सम्पूर्ण दिशाओंमें दौड़ रहे थे
vikarṣanto diśaḥ sarvāḥ sampetuḥ sarvaśabdagāḥ | pratyekaśabdakī ora gamana karanevāle kitane hī hastī ghoṛoṃsahitā rathōṃkī apanī sūṇḍroṃse khīṃcakara unheṃ liye-diye sampūrṇa diśāoṃmeṃ dauṛa rahe the
ສັນຊະຍະລາຍງານວ່າ ຄວາມອື້ອອຶງໃນສົງຄາມແຜ່ໄປທຸກທິດ. ຖືກດຶງໃຫ້ໄປຫາສຽງຮ້ອງ ແລະສຽງປະທະແຕ່ລະສຽງ, ຊ້າງຫຼາຍໂຕ—ພ້ອມມ້າ—ໃຊ້ງວງດຶງລົດຮົບ ລາກແລະຫອບພາມັນ ແລ້ວພຸ່ງໄປມາທົ່ວສະໜາມທຸກທິດ. ພາບນີ້ສື່ຄວາມວຸ່ນວາຍທາງຄຸນທຳຂອງສົງຄາມ: ເມື່ອຄວາມຮຸນແຮງຖືກປ່ອຍອອກ, ແມ່ນແຕ່ກອງທີ່ມີລະບຽບກໍຖືກສຽງ, ຄວາມຢ້ານ, ແລະອາລົມຊັກນຳ; ຄວາມເປັນລະບຽບຈຶ່ງພັງທະລາຍເປັນການທຳລາຍຢ່າງບໍ່ເລືອກໜ້າ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how war dissolves control and discernment: forces are driven by the din of conflict, leading to uncontrolled harm. Ethically, it hints at the tragic momentum of violence—once begun, it spreads beyond intention and discipline.
Sanjaya describes the battlefield confusion where elephants, reacting to cries and clashes from different directions, seize and drag chariots (with horses) using their trunks and rush about, intensifying the disorder and destruction.