Shloka 326
Bhīmasena’s Kalinga Engagement and the Approach of Bhīṣma (भीमसेन-कालिङ्ग-संग्रामः)
विदर्शयन्त: सम्पेतु: खड्गचर्मपरश्वथै: । कितने ही योद्धा ढाल
vidarśayantaḥ sampetuḥ khaḍga-carma-paraśvathaiḥ |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ພວກນັກຮົບໄດ້ສະແດງຝີມືການຮົບ ແລ້ວເຂົ້າປະຈັນໜ້າກັນ—ຖືດາບ ໂລ່ ແລະຂວານ. ບໍ່ຢ້ານຕໍ່ໜ້າສັດຕູ ພວກເຂົາກ້າວໜ້າດ້ວຍຄວາມໂກດ ກັດແຂ້ວ ກົດປາກແນ່ນ ແລະຟັນດ້ວຍກົນລະຍຸດທີ່ຝຶກຝົນ—ເຖິງຂັ້ນເລັ່ງໄປທີ່ຂ້າງຊ້າຍເພື່ອຜ່າມັນ—ແລ້ວພຸ່ງເຂົ້າໃສ່ສັດຕູຢ່າງບໍ່ລັງເລ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມໂກດແລະຝີມືການຮົບສາມາດຜັກດັນຄົນໃຫ້ກ້າຂ້າມຄວາມລັງເລ ແລະເຮັດໃຫ້ສະໜາມຮົບເປັນການທົດສອບຄວາມກ້າຫານ ການຍັບຍັ້ງ ແລະພະລະກິດອັນເຂັ້ມງວດຂອງກະສັດຕຣິຍະ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield psychology where courage and trained technique are intensified by anger; ethically, it points to the tension between necessary kṣatriya-duty in war and the danger of wrath overwhelming restraint and discernment.
Sañjaya describes warriors surging into close combat, showing feints and tactical moves while wielding swords, shields, and axes, and striking at vulnerable points such as the left flank as they crash upon their enemies.