Shloka 12
Nirmaryāda-saṃgrāma-varṇana — The Unbounded Clash and Bhīṣma’s Rallying Presence
तथा वे मृत्युपर्यन्त रहनेवाली असंख्य चिन्ताओंका आश्रय लेनेवाले, विषयभोगोंके भोगनेमें तत्पर रहनेवाले और “इतना ही सुख है” इस प्रकार माननेवाले होते हैं ।। आशापाशशशरतैर्बद्धा: कामक्रोधपरायणा: । ईहन्ते कामभोगार्थमन्यायेनार्थसञज्चयान्
tathā te mṛtyu-paryanta-rahaṇe-vālī asaṅkhya-cintāyāḥ āśraya lene-vāle, viṣaya-bhogān ke bhogane meṃ tatpara rahane-vāle aura “itanā hī sukha hai” iti prakāra mānane-vāle hote haiṃ. āśā-pāśa-śatair baddhāḥ kāma-krodha-parāyaṇāḥ, īhante kāma-bhoga-artham anyāyena artha-sañcayān.
ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ທີ່ອາໄສພຶ່ງພາຄວາມກັງວົນນັບບໍ່ຖ້ວນທີ່ຢູ່ຄູ່ຈົນຕາຍ ມຸ່ງໝັ້ນໃນການເສບສຸກທາງອາລົມ ແລະເຊື່ອວ່າ «ຄວາມສຸກມີແຕ່ເທົ່ານີ້»। ຖືກມັດດ້ວຍບ່ວງແຫ່ງຄວາມຫວັງນັບຮ້ອຍ ຕິດຢູ່ກັບກາມະແລະຄວາມໂກດ ພວກເຂົາພາກພຽນສະສົມຊັບສິນເພື່ອການເສບສຸກ ໂດຍວິທີທີ່ບໍ່ຍຸດຕິທໍາ।
अजुन उवाच