Shloka 13
१२ ।। इदमद्य मया लब्धमिमं प्राप्स्ये मनोरथम् | इदमस्तीदमपि मे भविष्यति पुनर्धनम्,वे सोचा करते हैं कि मैंने आज यह प्राप्त कर लिया है और अब इस मनोरथको प्राप्त कर लूँगा। मेरे पास यह इतना धन है और फिर भी यह हो जायगा
idam adya mayā labdham imaṁ prāpsye manoratham | idam astīdam api me bhaviṣyati punaḥ dhanam ||
ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: «ມື້ນີ້ຂ້ອຍໄດ້ສິ່ງນີ້ແລ້ວ; ຄວາມປາຖະໜານີ້ກໍຈະສໍາເລັດ. ຊັບສິນເທົ່ານີ້ເປັນຂອງຂ້ອຍ ແລະຊັບສິນອີກກໍຈະກາຍເປັນຂອງຂ້ອຍອີກ»। ດັ່ງນັ້ນຜູ້ຫຼົງໄຫຼດ້ວຍໂມຫະ ຖືກຂັບດັນໂດຍຄວາມຍຶດຕິດແລະຄວາມຫິວໂຫຍສະສົມ ເຂົາເຈົ້າເຂົ້າໃຈຜິດວ່າກໍາໄລຊົ່ວຄາວແມ່ນຄວາມປອດໄພແລະຄວາມຖືກທໍາອັນຍືນຍົງ।
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the self-deceptive inner talk of greed: the mind keeps converting each gain into a new entitlement and a fresh promise of more. Ethically, it warns that fixation on possession and future acquisition breeds delusion and undermines dharma.
A speaker describes the mentality of those intoxicated by wealth and success: they congratulate themselves for what they have gained and immediately project further conquests—another desire to be achieved, more riches to come—revealing an endless cycle of craving.