Shloka 22
भीमसेननादः तथा प्रथमसंमर्दः
Bhīmasena’s Roar and the First Clash
सम्बन्ध--इस प्रकार अजुनिके पूछनेपर भगवान् उनके प्रश्नेमेंसे “लक्षण” और 'आचरण' विषयक दो प्रश्नोंका उत्तर चार शलोकोंद्वारा देते हैं-- श्रीभगवानुवाच प्रकाशं च प्रवृत्ति च मोहमेव च पाण्डव । न द्वेष्टि सम्प्रवृत्तानि न निवृत्तानि काड्क्षति,श्रीभगवान् बोले--हे अर्जुन! जो पुरुष सत्त्व-गुणके कार्यरूप प्रकाशकोः और रजोगुणके कार्यरूप प्रवृत्तिकोई तथा तमोगुणके कार्यरूप मोहको” भी न तो प्रवृत्त होनेपर उनसे द्वेष करता है और न निवृत्त होनेपर उनकी आकांक्षा करता है
śrībhagavān uvāca | prakāśaṁ ca pravṛttiṁ ca moham eva ca pāṇḍava | na dveṣṭi sampravṛttāni na nivṛttāni kāṅkṣati ||
ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ: “ໂອ ປານດະວະ, ຜູ້ໃດບໍ່ຊັງເມື່ອ ‘ແສງສະຫວ່າງ’ (ຜົນຂອງສັດຕະວະ) ເກີດຂຶ້ນ, ບໍ່ຊັງເມື່ອ ‘ການເຄື່ອນໄຫວ/ການກະທຳ’ (ຜົນຂອງຣາຊະສະ) ເກີດຂຶ້ນ, ແລະບໍ່ຊັງ ‘ຄວາມຫຼົງ’ (ຜົນຂອງຕະມະສະ) ເຊັ່ນກັນ; ແລະເມື່ອມັນສົງບົບລົງ ກໍບໍ່ໂຫຍຫາໃຫ້ມັນກັບຄືນ—ຜູ້ນັ້ນຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມສົມດຸນພາຍໃນ. ລາວບໍ່ສ້າງຈັນຍາຂອງຕົນເທິງຄວາມດຶງດູດແລະຄວາມຊັງຕໍ່ສະພາບໃຈທີ່ແປປ່ຽນ, ແຕ່ຢືນຢັນເປັນພະຍານຕໍ່ການຫຼິ້ນຂອງຄຸນ.”
अजुन उवाच
Educational Q&A
One should not base one’s inner stability on whether clarity, activity, or dullness is present. The wise person neither hates these guṇa-born states when they arise nor craves them when they pass, maintaining ethical steadiness beyond attraction and aversion.
After Arjuna’s inquiry about the marks and conduct of one who has transcended the three guṇas, Kṛṣṇa begins answering by describing the first sign: impartiality toward the coming and going of sattva’s clarity, rajas’s restlessness, and tamas’s delusion.