Shloka 15
Karma-Saṃnyāsa–Karma-Yoga Saṃvāda
Renunciation and the Discipline of Action
कर्म ब्रह्मोद्धवं विद्धि ब्रद्माक्षरसमुद्धवम् । तस्मात् सर्वगतं ब्रह्म नित्यं यज्ञे प्रतेष्ठितम्,सम्पूर्ण प्राणी अन्नसे उत्पन्न होते हैं, अन्नकी उत्पत्ति वृष्टिसे होती है, वृष्टि यज्ञसे होती है और यज्ञ विहित कर्मोसे उत्पन्न होनेवाला है। कर्मसमुदायको तू वेदसे उत्पन्न और वेदको अविनाशी परमात्मासे उत्पन्न हुआ जान। इससे सिद्ध होता है कि सर्वव्यापी परम अक्षर परमात्मा सदा ही यज्ञमें प्रतिष्ठित है
karma brahmodbhavaṁ viddhi brahmākṣara-samudbhavam | tasmāt sarvagataṁ brahma nityaṁ yajñe pratiṣṭhitam ||
ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ການກະທຳທີ່ຖືກກຳນົດ (ກຳມະ) ເກີດຈາກພຣະພຣະຫມັນ (ພຣະເວດ); ແລະພຣະພຣະຫມັນ (ພຣະເວດ) ເກີດຈາກອັກສະຣະອັນບໍ່ເສື່ອມ (Akṣara). ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມເປັນຈິງອັນບໍ່ເສື່ອມ ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກແຫ່ງ ຈຶ່ງສະຖິດຢູ່ໃນຍັດຍະ (yajña) ຢ່າງນິລັນດອນ.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Right action (karma) is rooted in Vedic injunction (brahma), which itself is grounded in the Imperishable (akṣara). Hence sacrifice—understood as duty offered in a sacred spirit—is not merely a ritual but the enduring foundation of ethical order.
In the Bhīṣma Parva’s discourse setting, Arjuna speaks about the chain of causality and authority behind righteous action: duties arise from the Veda, the Veda from the Imperishable, and therefore the Supreme is ever present in yajña—framing action as worshipful responsibility.