Shloka 9
पाण्डवानीकिनीमध्यमाससाद विशाम्पते । प्रजानाथ! तत्पश्चात् पांचालराज ट्रुपद तथा धृष्टकेतुकी कुछ भी परवा न करके वे पाण्डव-सेनाके भीतर घुस आये ।।
sañjaya uvāca | tataḥ sātyakibhīmau ca pāṇḍavaṃ ca dhanañjayam atāḍayan raṇe bhīṣmaṃ sahitāḥ sarvasṛñjayāḥ | ṣaḍetān niśitair bhīṣmaḥ pravivyādha uttamaiḥ śaraiḥ |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ສາຕະຍະກິ ແລະ ພີມະ ພ້ອມດ້ວຍ ອາຣຊຸນ ບຸດແຫ່ງປານດຸ (ທະນັນຊະຍະ) — ຮ່ວມກັບນັກຮົບສຣິນຈະຍະທັງປວງ — ໄດ້ຮຸກໂຈມ ພີສະມະ ໃນສົງຄາມ. ແຕ່ພີສະມະ ໃຊ້ລູກສອນຄົມກິ່ງ ແລະ ປະເສີດ ຈິ່ມທະລຸ ແລະ ເຮັດໃຫ້ນັກຮົບລົດສົງຄາມຊັ້ນເລີດທັງຫົກບາດເຈັບຫນັກ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນການຕອບໂຕອັນໂຫດຮ້າຍຂອງສົງຄາມ: ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຫຼາຍຄົນຮ່ວມກັນຈະລົບລ້າງຜູ້ນຳອາວຸໂສຄົນດຽວ ຄວາມຊຳນານ ແລະ ຄວາມໝັ້ນຄົງກໍອາດຫັນກະແສໄດ້; ແລະຄວາມຕຶງຕັນທາງທຳມະໃນການຕໍ່ສູ້ກັບຜູ້ເຖົ້າທີ່ນັບຖື ຍັງຊ່ອນຢູ່ໃຕ້ສຽງອາວຸດ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the uncompromising logic of kṣatriya-dharma in war: collective assault and individual excellence both operate within the battlefield’s code, while the deeper moral strain—fighting a venerable elder like Bhīṣma—remains a silent ethical backdrop.
Sātyaki, Bhīma, and Arjuna, supported by the Sṛñjaya forces, attack Bhīṣma; Bhīṣma responds by shooting sharp, superior arrows and grievously wounding six leading opponents.