Shloka 26
एवं स पाण्डव: क्रुद्ध आत्तमात्तं पुनः पुनः । धनुश्विच्छेद भीष्मस्य सव्यसाची परंतप:
sañjaya uvāca |
evaṃ sa pāṇḍavaḥ kruddha āttamāttaṃ punaḥ punaḥ |
dhanuśvicchedaṃ bhīṣmasya savyasācī parantapaḥ |
atāḍayan raṇe bhīṣmaṃ sahitāḥ sarvasṛñjayāḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ປານດະວະຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ໄດ້ຕັດຄັນທະນູຂອງພີສະມະຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ເມື່ອໃດທີ່ລາວຍົກມັນຂຶ້ນ. ອາຈຸນ ນັກຍິງທີ່ຊຳນານດ້ວຍມືຊ້າຍ ຜູ້ເຜົາຜານສັດຕູ ໄດ້ຈົມຕີພີສະມະໃນສົງຄາມ; ແລະຊາວສຣິນຈະຍະທັງຫມົດກໍຮ່ວມກັນ ຈົມຕີພີສະມະຈາກທຸກດ້ານດ້ວຍອາວຸດອັນນ່າຢ້ານ ເພື່ອກວນໃຈ ແລະບັ່ນທອນກຳລັງຂອງລາວ ທ່າມກາງພັນທະອັນຊອບທຳແຕ່ກໍທຳລາຍລ້າງຂອງສົງຄາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even within dharma-yuddha, skill and resolve must be guided by purpose: Arjuna’s repeated severing of Bhishma’s bow shows disciplined strategy, while the united Sṛñjayas illustrate that righteous aims in war often require coordinated effort rather than isolated heroism.
Sanjaya describes Arjuna, enraged, repeatedly cutting Bhishma’s bow whenever Bhishma takes it up, while the Sṛñjaya warriors collectively press Bhishma from all sides with weapons, attempting to overpower and exhaust the grandsire on the battlefield.