Shloka 22
समभ्यधावंस्त्वरिताश्रित्रकार्मुकधारिण: । सात्यकि, भीमसेन, ट्रुपदकुमार धृष्टद्युम्न, विराट, द्रुपद, राक्षस घटोत्कव और अभिमन्यु--ये सात वीर क्रोधसे मूर्च्छित हो तुरंत ही विचित्र धनुष धारण किये वहाँ दौड़े आये || २०-२१ है ।।
sañjaya uvāca | samabhyadhāvaṁs tvaritāśritakārmukadhāriṇaḥ—sātyakiḥ, bhīmasenaḥ, drupadakumāro dhṛṣṭadyumnaḥ, virāṭaḥ, drupadaḥ, rākṣaso ghaṭotkacaḥ, abhimanyuś ca—ete vīrāḥ krodhasaṁmūrcchitāḥ kṣipram eva vicitradhanurdharāḥ tatra dhāvamānāḥ || teṣāṁ samabhavad yuddhaṁ tumulaṁ lomaharṣaṇam | atāḍayan raṇe bhīṣmaṁ sahitāḥ sarvasṛñjayāḥ ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວບັນດາວິລະຊົນເຫຼົ່ານັ້ນ ຖືຄັນທະນູ ແລະຮີບຮ້ອນພຸ້ນໄປທີ່ນັ້ນ—ສາຕະຍະກິ, ພີມະເສນ, ທຣິດສະຕະດຸມນະ ບຸດຂອງດຣຸປະດະ, ວິຣາຕະ, ດຣຸປະດະ, ຣາກຊະສະ ກະຖໂຕດກະຈະ, ແລະ ອະພິມັນຍຸ—ທັງເຈັດນີ້ຄືກັບຄວາມໂກດ ແລະຖືຄັນທະນູອັນພິສົດ. ຈາກການບຸກຂອງພວກເຂົາ ເກີດສົງຄາມອັນກຶກກ້ອງ ຈົນຂົນລຸກ. ຮ່ວມເປັນສຣິນຈະຍະ ພວກເຂົາຕີພີດສະມະໃນການຮົບຈາກທຸກດ້ານ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the tension between righteous duty and the destructive force of anger: warriors act within kṣatriya-dharma (organized, united assault in war), yet the text also marks the psychological cost—krodha (wrath) driving action and the battle becoming ‘lomaharṣaṇa,’ a reminder of war’s terrifying moral weight.
A group of seven prominent Pāṇḍava-aligned heroes—Sātyaki, Bhīma, Dhṛṣṭadyumna, Virāṭa, Drupada, Ghaṭotkaca, and Abhimanyu—charge together and engage Bhīṣma. Their coordinated attack produces a fierce, tumultuous clash as they attempt to overwhelm the Kuru commander from all sides.