Shloka 476
बहुधा भीष्ममानर्च्छुर्मार्गणै: क्षतमार्गणै: । ये सभी वीर सुदृढ़ धनुष धारण करनेवाले और युद्धसे कभी पीछे न हटनेवाले थे। इन्होंने शत्रुओंके बाणोंको नष्ट करनेवाले सायकोंद्वारा भीष्मको बारंबार पीड़ित किया
sañjaya uvāca | bahudhā bhīṣmam ānarccur mārgaṇaiḥ kṣatamārgaṇaiḥ |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ ພວກເຂົາຍິງລູກສອນເປັນຝົນໃສ່ບີສະມະ—ລູກສອນທີ່ຖືກທຳລາຍ ແລະ ທື່ມລົງແລ້ວໃນການພຸ້ນຜ່ານ—ແຕ່ພວກເຂົາກໍຍັງບຸກຕໍ່. ນັກຮົບເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຜູ້ຖືຄັນທະນູແຂງກ້າ ແລະ ບໍ່ເຄີຍຫັນຫຼັງໃຫ້ສົງຄາມ; ພວກເຂົາໄດ້ທຳໃຫ້ບີສະມະທຸກທົນຊ້ຳໆ ດ້ວຍລູກສອນທີ່ມຸ່ງຈະທຳລາຍລູກສອນຂອງສັດຕູ ເພີ່ມຄວາມດຸເດືອດຮອບອົງປູ່ໃຫຍ່ນັ້ນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage underscores kshatriya steadfastness in battle—warriors do not retreat and continue their duty even amid intense danger—while also highlighting the grim ethical weight of warfare, where skill and persistence can become instruments of relentless suffering.
Sanjaya describes a moment in the Kurukshetra battle where warriors repeatedly attack Bhishma with volleys of arrows, including shafts intended to neutralize opposing missiles, thereby continually harassing and wounding the grandsire amid a concentrated exchange of archery.