सात्यकिश्रेकितानश्च धृष्टद्युम्नश्न पार्षत: । विराटो द्रुपदश्चैव माद्रीपुत्री च पाण्डवी
sātyakiśrekitānaś ca dhṛṣṭadyumnaś ca pārṣataḥ | virāṭo drupadaś caiva mādrīputrī ca pāṇḍavī ||
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: “ຍັງມີ ສາຕະຍະກິ ແລະ ສຣະເກຕານ; ແລະ ທຣິສະຕະດຍຸມນ ບຸດແຫ່ງປາຣະສະຕະ (ດຣຸປະດ); ພ້ອມທັງ ວິຣາຕ ແລະ ດຣຸປະດ; ແລະນາງປານດະວີ ທິດາຂອງມາດຣີ.” ການເອີ້ນນາມເປັນລໍາດັບນີ້ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມກວ້າງໃຫຍ່ຂອງພັນທະມິດປານດະວະ—ທັງຜູ້ນໍາ ແລະ ພະຣາຊະຜູ້ສະໜັບສະໜູນ—ຜູ້ມາປະກົດຕົວເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມໝັ້ນຄົງ, ຄວາມຈົ່ງຮັກ, ແລະຄໍາສັນຍາຮ່ວມກັນຕໍ່ພາລະທາງທໍາ ແລະ ການເມືອງຂອງສົງຄາມທີ່ກໍາລັງຈະມາ.
संजय उवाच
The verse functions as a dharmic reminder that war in the epic is not merely personal rivalry but a collective undertaking shaped by alliances, obligations, and chosen loyalties; naming leaders highlights responsibility and the ethical weight borne by those who commit their strength to a cause.
Sañjaya is enumerating notable warriors and royal allies on the Pāṇḍava side, continuing a catalog of participants as the armies are arrayed for the Kurukṣetra battle.