Shloka 22
अहन्यहनि पार्थानां वृद्ध: कुरुपितामह: । भीष्मो दश सहस्राणि जघान परवीरहा,तात! पूर्वकालमें परम बुद्धिमान् परशुरामजीने उन यशस्वी भीष्मको शत्रु-सेनाका विनाश करनेवाली जो अस्त्रशिक्षा प्रदान की थी, उसका आश्रय लेकर पाण्डवपक्षीय शत्रु- सेनाका संहार करते हुए कुरुकुलके वृद्ध पितामह एवं शत्रुवीरोंका नाश करनेवाले भीष्म नित्यप्रति दस हजार मुख्य योद्धाओंका वध करते आ रहे थे
sañjaya uvāca | ahany ahani pārthānāṁ vṛddhaḥ kurupitāmahaḥ | bhīṣmo daśa sahasrāṇi jaghāna paravīrahā, tāta |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ວັນແລ້ວວັນເລົ່າ ປິຕາມະຫາຜູ້ເຖົ້າແຫ່ງກຸຣຸ—ພີສະມະ ຜູ້ສັງຫານວີຣະບຸຣຸດສັດຕູ—ຍັງຄົງສັງຫານທະຫານພານດະວະ ວັນລະສິບພັນ.»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the terrifying efficacy of disciplined martial power when yoked to a contested sense of duty: even an elder revered as a 'grandsire' can become an engine of destruction in a fratricidal war, reminding readers that dharma in conflict can produce tragic outcomes despite personal virtue or mastery.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that Bhishma, leading the Kaurava side, is cutting down the Pandava forces relentlessly—'ten thousand' each day—highlighting Bhishma’s dominance on the battlefield during the Bhishma Parva phase of the Kurukshetra war.