अभ्यद्रवन्त गाड़ेयं शरवृष्ट्या समाहता: । सेनापतिकी यह बात सुनकर सोमक और सूंजय वीर बाणोंकी भारी वर्षासे घायल होनेपर भी गंगानन्दन भीष्मकी ओर दौड़े
sañjaya uvāca | abhyadravanta gāḍeyaṃ śaravṛṣṭyā samāhatāḥ | senāpatikī yaha bāta sunkara somaka aura sūñjaya vīra bāṇoṃkī bhārī varṣāse ghāyala honepara bhī gaṅgānandana bhīṣmakī ora dauṛe |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ຖືກກະແທກຢ່າງໜັກດ້ວຍຝົນລູກສອນອັນໜາແໜ້ນ ພວກເຂົາກໍພຸ່ງຕົງໄປຫາ ກາງເກຍ ພີສະມະ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເອີ້ນຂອງແມ່ທັບ ວີລະຊົນສົມະກະ ແລະ ສູນຊະຍະ—ແມ່ນແຕ່ບາດເຈັບຈາກຝົນລູກສອນອັນໜັກ—ກໍຍັງຊາຣຈ໌ໄປຫາບຸດແຫ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ, ເລືອກໜ້າທີ່ໃນສົງຄາມເຫນືອກວ່າຄວາມຫ່ວງໃຍຕໍ່ຮ່າງກາຍຂອງຕົນ.
संजय उवाच
The verse highlights steadfastness in one’s chosen duty (kṣatriya-dharma): even when wounded and under overwhelming attack, warriors continue forward in obedience to command and commitment to their cause, placing responsibility above personal safety.
Sanjaya reports that, despite being badly struck by a dense shower of arrows, the Somakas and Srinjayas—responding to their commander’s call—rush to engage Bhishma (Gāṅgeya), intensifying the clash around the Kuru grandsire.