Shloka 52
अन्तराच्छिद्यमानानि शरीराणि शिरांसि च | निपेतुर्दिक्षु सर्वासु गजाश्वरथयोधिनाम्,हाथी, घोड़े तथा रथोंपर बैठकर युद्ध करनेवाले सैनिकोंके शरीर और मस्तक बीच- बीचसे कटकर सब दिशाओंमें गिर रहे थे
antarāc chidyamānāni śarīrāṇi śirāṃsi ca | nipetur dikṣu sarvāsu gajāśvarathayodhinām ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອສົງຄາມກຳລັງຄຸກຄາມ ຮ່າງກາຍ ແລະ ຫົວທີ່ຖືກຕັດຂາດຂອງນັກຮົບທີ່ສູ້ຢູ່ເທິງຊ້າງ ມ້າ ແລະ ລົດຮົບ ຖືກຟັນຂາດກາງໆ ແລະ ຕົກກະຈາຍໄປທຸກທິດ—ເປັນພາບຂອງຄວາມຮຸນແຮງທີ່ບໍ່ເລືອກໜ້າ ແລະ ຄ່າອັນນ່າສະພຶງທີ່ຜູ້ເຂົ້າສົງຄາມທຸກຄົນຕ້ອງຈ່າຍ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the grim reality of warfare: once violence is unleashed, it spreads without discrimination, producing widespread suffering. It implicitly invites reflection on the ethical weight of battle even when framed within kṣatriya duty.
Sañjaya describes the battlefield scene where warriors fighting from elephants, horses, and chariots are struck down; their bodies and heads are severed and fall across all directions, conveying the intensity and carnage of the combat.