Shloka 7
Bhīṣma–Karṇa Saṃvāda on the Śaraśayyā (भीष्म–कर्ण संवादः शरशय्यायाम्)
चित्रसेनादयश्वैव पुत्रास्तव विशाम्पते । पज्चभि: पज्चभिस्तूर्ण संयुगे निशितै: शरै:,एकैकं त्रिभिरानर्च्छत् कड़ुकबर्हिणवाजितै: । उसके बाद सुशर्मा और कृपाचार्यको भी तीन-तीन बाणोंसे बींध डाला। राजेन्द्र! फिर समरांगणमें प्राग्ज्योतिषनरेश भगदत्त, सिन्धुराज जयद्रथ, चित्रसेन, विकर्ण, कृतवर्मा, दुर्मीषण तथा महारथी विन्द और अनुविन्द--इनमैंसे प्रत्येकको गीधकी पाँखसे युक्त तीन- तीन बाणोंद्वारा विशेष पीड़ा दी
sañjaya uvāca |
citrasenādayaś caiva putrās tava viśāmpate |
pañcabhiḥ pañcabhis tūrṇaṃ saṃyuge niśitaiḥ śaraiḥ |
ekaikaṃ tribhir ānarccchat kaṅkabārhiṇavājitaiḥ |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງປະຊາ, ບຸດຂອງພະອົງ—ຈິດຣະເສນ ແລະຜູ້ອື່ນໆ—ຖືກຍິງຢ່າງວ່ອງໄວໃນກາງສົງຄາມດ້ວຍລູກສອນຄົມກິ່ງ ຫ້າດອກແລ້ວຫ້າດອກ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ແຕ່ລະຄົນຍັງຖືກຈິ້ມອີກດ້ວຍລູກສອນສາມດອກທີ່ປະດັບຂົນນົກແຮ້ງ ເພີ່ມພູນຄວາມເຈັບປວດ.
संजय उवाच