Shloka 31
Bhīṣma’s Fall, the Arrow-bed (śara-talpa), and the Establishment of Guard
भीमसेनश्व बलवान माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ । वासुदेवश्व वा्ष्णेयो यस्य नाथो व्यवस्थित:
bhīmasenaś ca balavān mādrīputrau ca pāṇḍavau | vāsudevaś ca vārṣṇeyo yasya nātho vyavasthitaḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ລາວມີພີມະເສນະຜູ້ແຂງແກ່ນ ແລະ ບຸດສອງຄົນຂອງມາດຣີ—ນະກຸລ ແລະ ສະຫະເທວ—ເປັນພີ່ນ້ອງປານດະວະ; ແລະ ວາສຸເທວ ຜູ້ເປັນວາຣະສ໌ເນຍ ຍືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງເປັນຜູ້ປົກປ້ອງຂອງລາວ. ໃນຢຸທິສຖິຣະເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງເຫັນຊັດຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ພຣາຫມັນ, ການຂົມໃຈອິນຊີ, ການໃຫ້ທານ, ຕະປະ, ແລະ ຈັນຍາບັນອັນສູງສົ່ງ; ໂດຍຜົນແຫ່ງຄຸນທໍາເຫຼົ່ານີ້ ລາວຈຶ່ງມີພີ່ນ້ອງເຊັ່ນ ອາຣະຈຸນ, ພີມະຜູ້ກ້າແຂງ, ແລະ ນະກຸລ-ສະຫະເທວ; ແລະ ພຣະວາສຸເທວຢູ່ເຄີຍຂ້າງລາວເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ແລະ ຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອ».
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse links ethical excellence—reverence for the worthy (especially brāhmaṇas), self-control, generosity, austerity, and good conduct—with the ‘fruit’ of strong support: noble allies and, above all, the steadfast protection of Vāsudeva. It presents virtue as a cause of both human solidarity and divine guardianship.
Sañjaya is describing Yudhiṣṭhira’s side by highlighting the strength and support surrounding him: powerful brothers (Bhīma and the twins Nakula–Sahadeva) and Kṛṣṇa as an unwavering protector. The statement functions as praise and as an assessment of why the Pāṇḍavas are formidable in the war setting.