Mahabharata — Bhishma Parva, Shloka 16
भीष्मस्य अप्रतिमपराक्रमः — शिखण्डिपुरस्कृतः प्रहारः
Bhīṣma’s unmatched momentum and the assault with Śikhaṇḍin in the lead
विराटद्रुपदौ वृद्धौ समेतावरिमर्दनौ । अश्रृत्थामा ततः क्रुद्धो वारयामास भारत
virāṭa-drupadau vṛddhau sametāv ari-mardanau | aśvatthāmā tataḥ kruddho vārayāmāsa bhārata ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ ພາຣະຕະ, ກະສັດເຖົ້າວີຣາຕະ ແລະ ດຣຸປະດະ—ຜູ້ມີຊື່ສຽງວ່າບົດບັງສັດຕູ—ໄດ້ຮຸກມາພ້ອມກັນ. ແລ້ວອັສວັດຖາມາ ຜູ້ລຸກໄຫວດ້ວຍຄວາມໂກດ ໄດ້ເຂົ້າໄປຂັດຂວາງ ແລະກັ້ນໄວ້. ຂໍ້ນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມໂກດໃນສົງຄາມເຮັດໃຫ້ການປະຈັນໜ້າກາຍເປັນການປະລອງກຳລັງ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ເຖົ້າກໍຖືກດຶງເຂົ້າສູ່ອັນຕະລາຍ ແມ່ນວ່າອາຍຸແລະສະຖານະມີນ້ຳໜັກທາງຈັນຍາບັນກໍຕາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse implicitly contrasts valor with the moral danger of anger: even respected elders enter combat, and an enraged warrior seeks to block them—showing how wrath can override restraint and heighten the ethical stakes of warfare.
Sañjaya reports that the elderly kings Virāṭa and Drupada advance together on the battlefield, and Aśvatthāmā, angered, moves to stop/oppose them.