Shloka 12
Adhyāya 112: Bhīṣma-prati Arjunasya Pravṛttiḥ
Arjuna’s Forward Drive Toward Bhīṣma
अथोपायान्महाराज सव्यसाची धनंजय: । त्रासयन् रथिन: सर्वान् बीभत्सुरपराजित:,महाराज! तदनन्तर किसीसे परास्त न होनेवाले और बायें हाथसे भी बाण चलानेमें समर्थ धनंजय अर्जुन समस्त रथियोंको भयभीत करते हुए उनके निकट आये
athopāyān mahārāja savyasācī dhanañjayaḥ | trāsayan rathinaḥ sarvān bībhatsur aparājitaḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ທະນັນຊະຍະ ອາຣະຈຸນ—ຜູ້ມີນາມວ່າ ສະວັຍສາຈີ ເນື່ອງຈາກຊໍານານຍິງທັງສອງມື—ໄດ້ກ້າວເຂົ້າໄປໃກ້ພວກເຂົາ. ຜູ້ບໍ່ເຄີຍພ່າຍໃນສົງຄາມ, ບີພັດສຸຜູ້ນ່າຢ້ານ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ນັກຮົບລົດຮົບທັງຫມົດຫວາດຫວັນ ເມື່ອລາວເຂົ້າປະຊິດ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of resolute action: Arjuna advances without being overcome, embodying disciplined courage and mastery (savyasācī). Ethically, it frames battlefield prowess as a function of steadfastness in one’s ordained duty rather than mere aggression.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Arjuna moves forward toward the opposing chariot-warriors. His approach itself becomes a psychological force—he terrifies the rathins—indicating that Arjuna is pressing the battle and challenging the enemy line.