Shloka 99
Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
न्यायलब्धैर्यथा सूक्ष्मै: श्रद्धापूते: स तुष्यति । “तात! अन्यायपूर्वक प्राप्त हुए द्रव्यके द्वारा महान् फल देनेवाले बड़े-बड़े दान करनेसे धर्मको उतनी प्रसन्नता नहीं होती, जितनी न्यायोपार्जित थोड़े-से अन्नका भी श्रद्धापूर्वक दान करनेसे उन्हें प्रसन्नता होती है ।।
nyāyalabdhair yathā sūkṣmaiḥ śraddhāpūtaiḥ sa tuṣyati | tāta! anyāyapūrvaka-prāptena dravyeṇa mahān phala-dāyakāni bṛhad-bṛhad dānāni kṛtvāpi dharmaḥ tāvat na prasīdati, yāvat nyāyopārjita-alpasya annasyāpi śraddhayā dānena prasīdati ||
ພໍ່ເຂີຍໄດ້ກ່າວວ່າ: «ລູກເອີຍ, ທຳມະບໍ່ໄດ້ຍິນດີດ້ວຍທານໃຫຍ່ໆທີ່ອ້າງວ່າໃຫ້ຜົນບຸນຫຼາຍ ຫາກເຮັດຈາກຊັບທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍອະຍຸດຕິທຳ. ແຕ່ແມ່ນແຕ່ອາຫານນ້ອຍໆທີ່ຫາໄດ້ດ້ວຍຄວາມຍຸດຕິທຳ ແລະຖວາຍດ້ວຍສັດທາບໍລິສຸດ ກໍທຳໃຫ້ທຳມະຍິນດີຫຼາຍກວ່າ. ຄວາມບໍລິສຸດໃນວິທີການໄດ້ມາ ແລະຄວາມເຄົາລົບຂອງຜູ້ໃຫ້ ມີນ້ຳໜັກເຫນືອກວ່າຂະໜາດຂອງທານ.»
श्षशुर उवाच
Educational Q&A
Dharma values the purity of acquisition and the sincerity of faith over the magnitude of the gift: a small, honestly earned offering given with śraddhā surpasses lavish charity funded by unjust wealth.
A father-in-law (śvaśura) instructs the addressed ‘son’ (tāta), emphasizing ethical conduct in giving—warning that impressive donations do not compensate for wrongful means, while modest, rightful giving truly pleases Dharma.