Shloka 100
Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
एकां दत्त्वा स पारक््यां नरकं॑ समपद्यत । “राजा नृगने ब्राह्मणोंको हजारों गौएँ दान की थीं; किंतु एक ही गौ दूसरेकी दान कर दी, जिससे अन्यायत: प्राप्त द्रव्यका दान करनेके कारण उन्हें नरकमें जाना पड़ा ।। ९९६ || आत्ममांसप्रदानेन शिबिरौशीनरो नूप:
ekāṃ dattvā sa pārakyāṃ narakaṃ samapadyata |
ເພາະໄດ້ຖວາຍງົວພຽງໂຕດຽວທີ່ເປັນຂອງຄົນອື່ນ ລາວຈຶ່ງຕົກສູ່ນະລົກ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ລະລຶກເຖິງພຣະຣາຊາ Nṛga: ແມ່ນແຕ່ລາວເຄີຍບໍລິຈາກງົວນັບພັນໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະນະ ແຕ່ເພາະຜິດພາດຖວາຍງົວໂຕດຽວທີ່ບໍ່ແມ່ນຂອງຕົນ ຈຶ່ງຕິດບາບຂອງການໃຫ້ທານດ້ວຍຊັບທີ່ບໍ່ຊອບທຳ ແລະຕົກສູ່ນະລົກ—ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງການເປັນເຈົ້າຂອງ ແລະຄວາມຍຸດຕິທຳໃນການໃຫ້ ແມ່ນຈຳເປັນຕໍ່ທຳມະ.
श्षशुर उवाच
Educational Q&A
Charity is dharmic only when what is given is rightfully one’s own; even a single gift made from another’s property (or unjustly acquired wealth) can outweigh vast meritorious giving and lead to grave karmic consequence.
The speaker cites the example of King Nṛga: despite donating thousands of cows, he mistakenly gave away one cow that belonged to someone else, and for that wrongful donation he is said to have fallen into naraka, illustrating the strict ethical standard governing dāna.