Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
धर्ममेव गुरु ज्ञात्वा तृष्णा न गणिता त्वया । “जब मनुष्यमें दानविषयक रुचि जाग्रत् होती है
dharmam eva guruṁ jñātvā tṛṣṇā na gaṇitā tvayā |
ພໍ່ເຂົ້າເມຍກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າຮູ້ວ່າ ທຳມະເທົ່ານັ້ນແມ່ນຄູອັນສູງສຸດ ແລະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ນັບແມ່ນແຕ່ຄວາມຫິວນ້ຳເປັນຫຍັງ. ເມື່ອຄວາມເອົາໃຈໃສ່ໃນການໃຫ້ທານຕື່ນຂຶ້ນໃນຄົນ ທຳມະຂອງເຂົາບໍ່ຫຼຸດຖອຍ. ເຈົ້າໄດ້ຖືທຳມະເປັນສິ່ງສູງກວ່າຄວາມຜູກພັນຕໍ່ເມຍ ແລະຄວາມຮັກຕໍ່ລູກ; ແລະເພື່ອທຳມະນັ້ນ ເຈົ້າໄດ້ຖືວ່າຄວາມຫິວໂຫຍ ແລະຄວາມຫິວນ້ຳເປັນເລື່ອງນ້ອຍນິດ.»
श्षशुर उवाच
Dharma is to be treated as the highest authority; when one’s commitment to righteous giving and duty awakens, one does not let bodily cravings (hunger, thirst) or even powerful family attachments override moral responsibility.
A father-in-law addresses someone he is evaluating or praising, commending him for prioritizing dharma above personal comfort and familial affection, highlighting his steadfastness and ethical resolve.