Shloka 39
अर्जुनदुःखहेतुप्रश्नः — Inquiry into the cause of Arjuna’s recurring hardship
Book 14, Chapter 89
एवं बभूव यज्ञ: स धर्मराजस्य धीमत: । बद्धन्नधनरत्नौघ: सुरामैरेयसागर:
evaṁ babhūva yajñaḥ sa dharmarājasya dhīmataḥ | baddhānna-dhana-ratnaughaḥ surā-maireya-sāgaraḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ຍັດຍະຂອງ ທັມມະຣາຊາ ຍຸທິສຖິຣະ ຜູ້ມີປັນຍາ ຈຶ່ງສຳເລັດສົມບູນ. ໃນພິທີນັ້ນ ມີກອງເຂົ້າອາຫານ, ຊັບສິນ, ແລະກະແສແຫ່ງແກ້ວເພັດພອຍ—ດັ່ງມະຫາສະໝຸດແຫ່ງຄວາມລະເລີງອັນມຶນເມົາ ທີ່ກະຕຸ້ນໃຫ້ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍເກີດຄວາມປາຖະໜາ. ພາບນີ້ປະກາດໜ້າທີ່ຂອງກະສັດ: ຄວາມຮັ່ງມີບໍ່ໄດ້ຮວບຮວມເພື່ອຄວາມສຸກສ່ວນຕົວ ແຕ່ເພື່ອຖືກສະແດງແລະແຈກຢາຍໃນພິທີສາທາລະນະ ເພື່ອຢືນຢັນລະບຽບ, ຄວາມໃຈກວ້າງ, ແລະ ທັມມະ ຫຼັງຈາກສົງຄາມອັນທຳລາຍ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic kingship: abundance and power are legitimized through a public, rule-governed rite and are oriented toward generosity and social order, not mere personal enjoyment.
Vaiśampāyana describes the completion of Yudhiṣṭhira’s great sacrifice, emphasizing the immense accumulation of provisions and valuables—so plentiful it is likened to an ocean of intoxicating luxuries.