अश्वमेधीयस्य हयस्य दक्षिणापश्चिमगमनम् — The Sacrificial Horse’s Southern and Western Circuit
आदिश्यादिश्य तेजस्वी शिरांस्येषां न्यपातयत् | गान्धारोंके द्वारा रोके जानेपर भी तेजस्वी वीर पाण्डुनन्दन अर्जुन उनके नाम ले-लेकर मस्तक काटने और गिराने लगे
ādiśyādiśya tejasvī śirāṃsy eṣāṃ nyapātayat | gāndhārāṅkena dvārā roke jānepar bhī tejasvī vīra pāṇḍunandana arjuna unke nāma le-lekara mastaka kāṭane aura girāne lage |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ວິລະຊົນຜູ້ສະຫວ່າງໄສນັ້ນ ຊີ້ບອກພວກເຂົາທີລະຄົນ ແລ້ວຟັນໃຫ້ຫົວຕົກລົງ. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຖືກເຈົ້າຊາຍການດາຣະຂັດຂວາງ ອາຈຸນ ບຸດແຫ່ງປານດຸຜູ້ກ້າແກ່ນ ກໍຍັງເອີ້ນຊື່ພວກເຂົາທີລະຄົນ ແລ້ວຕັດຫົວໃຫ້ຂາດ ປ່ອຍໃຫ້ຕົກກະທົບພື້ນ—ເປັນພາບຂອງຄວາມມຸ່ງມັ້ນທາງສົງຄາມອັນບໍ່ຫຍໍ້ທໍ້ ແລະພ້ອມກັນນັ້ນກໍຍົກຄວາມຕຶງຕັນທາງຈັນຍາທຳ ລະຫວ່າງການລົງໂທດອັນຊອບທຳ ແລະຄວາມໂກດແຄ້ນທີ່ອາດຄວບຄຸມບໍ່ໄດ້ ຫຼັງສົງຄາມ.
वैशम्पायन उवाच
The verse foregrounds the moral strain that can arise when martial duty turns into relentless vengeance: even a righteous warrior must be checked by restraint, otherwise justified punishment risks becoming uncontrolled violence.
Vaiśampāyana narrates that Arjuna, blazing with power, identifies opponents one by one and cuts off their heads; although a Gandhāran figure tries to restrain him, Arjuna continues, calling them by name as he strikes.