Shloka 11
Parīkṣit-janma-saṃkaṭa and Kuntī’s petition to Vāsudeva (परिक्षिज्जन्मसंकटं कुन्त्याः प्रार्थना च)
ययौ व्यासं पुरस्कृत्य नृपो रत्ननिर्धि प्रति । भगवान् शिव और उनके पार्षदोंकी सब प्रकारसे पूजा करके महर्षि व्यासको आगे किये राजा युधिष्ठिर उस स्थानको गये, जहाँ वह रत्न एवं सुवर्णकी राशि संचित थी ।।
vaiśampāyana uvāca | pūjayitvā dhanādhyakṣaṁ praṇipatya abhivādya ca | prītimān sa kuruśreṣṭhaḥ khānayāmāsa tad dhanam ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງຊັບສິນຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ແລະກໍ່ກົ້ມກາບພ້ອມຖວາຍຄວາມເຄົາລົບ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງກຸຣຸ—ມີໃຈປິຕິຍິນດີ—ໄດ້ໃຫ້ຂຸດຄົ້ນຂຸມຊັບນັ້ນຂຶ້ນມາ. ການກະທຳນີ້ຖືກວາງໄວ້ບໍ່ໃຫ້ເປັນການຍຶດຄອງດ້ວຍຄວາມໂລບ ແຕ່ເປັນການເຂົ້າຫາຊັບສິນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຄວາມເໝາະສົມ ແລະການຮັບຮອງຈາກພິທີສັກສິດ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຮັບໃຊ້ທຳມະ ບໍ່ໃຫ້ຮັບໃຊ້ຄວາມໂລບ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Wealth is to be approached and employed under dharma: through reverence, restraint, and auspicious sanction, not through mere appetite. The king’s joy is shown as aligned with rightful purpose—resources gathered to support righteous duties rather than personal indulgence.
Yudhiṣṭhira first worships and salutes the deity associated with wealth (Dhanādhyakṣa/Kubera). After completing these respectful rites, he orders the stored treasure to be dug up, indicating a ceremonially and ethically framed recovery of wealth.