उपहार-विधानम्, यक्षपूजा, रत्ननिध्युद्धारः
Offerings to Tryambaka; Yakṣa honors; Excavation of the Treasure
तस्मिन् देशे च राजेन्द्र यत्र तद् द्रव्यमुत्तमम् । राजन! अनेकानेक सरोवरों
tasmin deśe ca rājendra yatra tad dravyam uttamam | rājan! anekāneka-sarovaraiḥ saritābhiḥ vanaiḥ upavanaiḥ tathā parvataiś ca laṅghayitvā mahārāja yudhiṣṭhiraḥ tasmin sthāne upajagāma yatra tat (rājñā maruttena nidhāpitam) uttamaṃ dravyaṃ saṃcitam āsīt ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ! ໃນດິນແດນນັ້ນ ທີ່ບັນດາຊັບສົມບັດອັນຍອດຢູ່, ພຣະມະຫາກະສັດ ຢຸທິສຖິຣະ ໄດ້ຂ້າມຜ່ານທະເລສາບຫຼາຍແຫ່ງ, ແມ່ນໍ້າຫຼາຍສາຍ, ປ່າໄມ້, ສວນປ່າ, ແລະ ພູເຂົາທັງຫຼາຍ; ແລ້ວຈຶ່ງໄປຮອດສະຖານທີ່ນັ້ນໂດຍຕົງ ທີ່ຊັບອັນສູງສຸດ—ທີ່ກະສັດ ມາຣຸຕຕະ ເຄີຍສະສົມໄວ້—ຖືກກອງຮວບຮວມຢູ່. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຍ້ຳໃຫ້ເຫັນການເດີນທາງອັນໝັ້ນຄົງຂອງກະສັດຜູ້ຊອບທໍາ ເພື່ອນໍາຊັບນັ້ນໄປຮັບໃຊ້ພິທີຍັດ ແລະ ຈຸດປະສົງທາງທໍາມະ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອຄວາມຟຸ່ມເຟືອຍສ່ວນຕົວ.»
वैशम्पायन उवाच
Wealth is portrayed as a means for dharmic ends—especially public, sacrificial, and kingly duties—rather than personal luxury. The king’s arduous travel highlights disciplined resolve and responsible stewardship.
Vaiśampāyana narrates that Yudhiṣṭhira journeys across varied terrain and reaches the location where an excellent treasure, associated with the ancient king Marutta, had been stored in great quantity.