Shloka 16
उपहार-विधानम्, यक्षपूजा, रत्ननिध्युद्धारः
Offerings to Tryambaka; Yakṣa honors; Excavation of the Treasure
ततो निशा सा व्यगमन्महात्मनां संशृण्वतां विप्रसमीरिता गिर: | ततः प्रभाते विमले द्विजर्षभा वचोडब्रुवन् धर्मसुतं नराधिपम्,तदनन्तर ब्राह्मणोंकी कही हुई बातें सुनते हुए महात्मा पाण्डवोंकी वह रात सकुशल व्यतीत हुई। फिर निर्मल प्रभातका उदय होनेपर उन श्रेष्ठ ब्राह्मणोंने धर्मनन्दन राजा युधिष्ठिरसे इस प्रकार कहा
tato niśā sā vyagaman mahātmanāṃ saṃśṛṇvatāṃ vipra-samīritā giraḥ | tataḥ prabhāte vimale dvijarṣabhā vaco ’bruvan dharmasutaṃ narādhipam ||
ຕໍ່ມາ ຄືນນັ້ນກໍຜ່ານໄປຢ່າງປອດໄພສໍາລັບພວກປານດະວະຜູ້ມີໃຈຍິ່ງ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຟັງຖ້ອຍຄໍາທີ່ພຣາຫມັນໄດ້ກ່າວ. ເມື່ອອະຮຸນອັນບໍລິສຸດແຈ້ງໃສໄດ້ປາກົດ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ “ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ” ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາຊີ້ນໍາແກ່ ທັມມະສຸຕະ ຢຸທິສຖິຣະ ກະສັດແຫ່ງມະນຸດ—ເປັນນິມິດວ່າ ຄໍາສອນທາງຈັນຍາ ແລະ ການປະພຶດຖືກທໍາ ຈະນໍາພາການກະທໍາຕໍ່ໄປ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical posture of righteous rule: the king and his companions listen attentively to learned brāhmaṇas, allowing deliberation and dharma-guided counsel to shape action—especially at moments of transition and decision.
After spending the night listening to the brāhmaṇas’ words, the Pāṇḍavas reach morning; at dawn the foremost brāhmaṇas begin to address Yudhiṣṭhira, indicating the continuation of instruction or advice directed to the king.