Shloka 17
Abhimanyunidhana-prakāśaḥ — Vasudeva–Kṛṣṇa–Subhadrā–Kuntī śoka-saṃvāda
Disclosure and Consolation
तस्मिंस्ते पृथिवीपाला द्रोणपार्षतसंगरे । नानादिगागता वीरा: प्रायशो निधनं गता:,धृष्टद्युम्न और द्रोणके उस भीषण संग्राममें नाना दिशाओंसे आये हुए भूपाल अधिक संख्यामें मारे गये
tasmiṁs te pṛthivīpālā droṇapārṣata-saṅgare | nānā-dig-āgatā vīrāḥ prāyaśo nidhanaṁ gatāḥ ||
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: ໃນສົງຄາມອັນນ່າສະພຶງກົວ ລະຫວ່າງ ໂດຣະນະ ແລະ ບຸດແຫ່ງປາຣະສະຕະ (ທຣິດສະຕະດຍຸມນະ) ນັ້ນ ບັນດາກະສັດນັກຮົບທີ່ມາຈາກທິດທາງຕ່າງໆ ໄດ້ພົບຈຸດຈົບຂອງຕົນເປັນຈໍານວນຫຼາຍ. ຄໍາກ່າວນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄ່າແທນອັນກວ້າງໃຫຍ່ ແລະ ບໍ່ເລືອກໜ້າຂອງສົງຄາມ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ປົກຄອງທີ່ຖືກເຊີນມາແຕ່ໄກ ກໍຖືກກວາດໄປຕາມແຮງຂອງຄວາມຮຸນແຮງ ເພື່ອເຕືອນເຖິງນໍ້າໜັກທາງທໍາຂອງຜູ້ທີ່ກໍ່ ຫຼື ສືບຕໍ່ຄວາມຂັດແຍ້ງນີ້.
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral gravity and vast human cost of war: even powerful kings from many lands are swept into destruction. It implicitly cautions that martial glory is inseparable from widespread suffering and loss, urging reflection on responsibility and restraint.
Vāsudeva recalls the fierce confrontation involving Droṇa and Dhṛṣṭadyumna (called Pārṣata). In that conflict, numerous warrior-kings who had assembled from different directions were killed in large numbers.