Shloka 37
Adhyāya 51: Kṛṣṇa’s Leave-Taking and Departure for Dvārakā (द्वारकागमनानुमति)
गतिरेषा तु मुक्तानां ये ज्ञानपरिनिषछिता: । प्रवृत्तयश्न या: सर्वा: पश्यन्ति परिणामजा:,ज्ञाननिष्ठ जीवन्मुक्त महात्माओंकी यही परम गति है; क्योंकि वे उन समस्त प्रवृत्तियोंको शुभाशुभ फल देनेवाली समझते हैं
gatir eṣā tu muktānāṃ ye jñāna-pariniṣṭhitāḥ | pravṛttayaś ca yāḥ sarvāḥ paśyanti pariṇāmajāḥ ||
ວາຍຸກ່າວວ່າ: ນີ້ແຫຼະແມ່ນທາງສູງສຸດຂອງຜູ້ພົ້ນ—ຜູ້ທີ່ຕັ້ງໝັ້ນໃນປັນຍາອັນແທ້. ພວກເຂົາເຫັນແຮງຜັກດັນ ແລະການກະທຳທາງໂລກທັງປວງ ເປັນຜົນທີ່ສຸກງອມເປັນຜົນຕາມມາ, ຮູ້ວ່າເປັນແຫຼ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດທັງຜົນດີ ແລະຜົນຮ້າຍ; ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນດຳລົງຊີວິດ ແລະກະທຳກໍຍັງເປັນໄທຢູ່ພາຍໃນ.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Liberated, knowledge-established sages perceive all actions and impulses as consequence-bearing processes (ripening into results). This clear discernment prevents attachment and keeps them inwardly free, even amid activity.
Vāyudeva is instructing the listener about the defining vision of the liberated: they interpret worldly engagements through the lens of cause-and-result (auspicious/inauspicious fruition), indicating the standpoint of a jñāna-niṣṭha, living-liberated great soul.