Shloka 273
Brahmā’s Instruction on Brahmacarya, Vānaprastha, and the Aliṅga Path
Ethics of Non-attachment
संचयांश्व न कुर्वीत स्नेहवासं च वर्जयेत् । जबतक सूर्यका प्रकाश रहे तभीतक संन्यासीके लिये रास्ता चलना उचित है। वह कीड़ेकी तरह धीरे-धीरे समूची पृथ्वीपर विचरता रहे और यात्राके समय जीवोंपर दया करके पृथ्वीको अच्छी तरह देख-भालकर आगे पाँव रखे। किसी प्रकारका संग्रह न करे और कहीं भी आसक्तिपूर्वक निवास न करे
sañcayānśva na kurvīta snehavāsaṃ ca varjayet | yāvat sūryasya prakāśo bhavati tāvat saṃnyāsinaḥ pathi gamanaṃ yuktam | sa kīṭa iva śanaiḥ śanaiḥ samastāṃ pṛthivīṃ paryaṭet, yātrākāle jīveṣu dayāṃ kṛtvā pṛthivīṃ samyak parīkṣya pādaṃ nyaset | na kiñcid api sañcayaṃ kuryāt, na ca kvacid āsaktipūrvakaṃ nivāsaṃ kuryāt |
ພະວາຍຸກ່າວວ່າ: «ຜູ້ສະຫຼະໂລກ (ສັນຍາສີ) ບໍ່ຄວນສະສົມຊັບສິນ ແລະຄວນຫຼີກເວັ້ນການຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ໃສດ້ວຍຄວາມຍຶດຕິດ. ມີແຕ່ໃນເວລາທີ່ແສງຕາເວັນຍັງສ່ອງຢູ່ ຈຶ່ງເໝາະສົມໃຫ້ນັກບວດພະເດີນທາງ. ເຄື່ອນໄຫວຊ້າໆດັ່ງສັດນ້ອຍ ເຂົາຄວນທ່ອງທ່ຽວໄປທົ່ວພື້ນພິພົບ; ແລະໃນຍາມເດີນທາງ ດ້ວຍເມດຕາຕໍ່ສັດມີຊີວິດ ຄວນເບິ່ງພື້ນດິນໃຫ້ລະອຽດ ແລະວາງກ້າວທຸກກ້າວດ້ວຍສະຕິ. ບໍ່ຄວນກັກຕຸນສິ່ງໃດໆ ແລະບໍ່ຄວນພັກອາໄສທີ່ໃດດ້ວຍຄວາມຍຶດຕິດ»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The passage teaches renunciant discipline: do not hoard, do not settle anywhere out of attachment, travel only by day, and practice active compassion by walking with mindful care so as not to harm living beings.
Vāyudeva is instructing on the proper conduct of a saṃnyāsin, outlining practical rules for wandering life—daytime travel, slow and attentive movement, and freedom from possessions and place-based attachment.