Shloka 8
Vāsudeva’s Upadeśa: The Inner Enemy and the Indra–Vṛtra Precedent (आत्मशत्रु-बोधः; इन्द्र-वृत्रोपाख्यानम्)
धराहरणदुर्गन्न्धो विषय: समपद्यत | शतक्रतुश्नुकोपाथ गन्धस्य विषये हते
dharāharaṇa-durgandho viṣayaḥ samapadyata | śatakratuś ca kupito ’bhūt gandhasya viṣaye hate, nareśvara |
ວາຍຸກ່າວວ່າ: «ເມື່ອແຜ່ນດິນຖືກຍຶດຊິງ ກິ່ນເໝັນກໍແຜ່ກະຈາຍໄປທົ່ວ. ໃນການເກົ່າກ່ອນ ວຣິຕຣາສຸຣະໄດ້ນຳແຜ່ນດິນທັງມວນເຂົ້າສູ່ອຳນາດຂອງຕົນ; ແລະເມື່ອອິນທຣະເຫັນວ່າ ວຣິຕຣະໄດ້ຍຶດແຜ່ນດິນ ແຖມຍັງຂົນເອົາໄປເຖິງ “ແດນແຫ່ງກິ່ນຫອມ” ດ້ວຍ ພະອົງເຈົ້າແຫ່ງຍັນຍະຮ້ອຍຄັ້ງ (ອິນທຣະ) ກໍຖືກໂທສະອັນໃຫຍ່ຫຼວງຄອບງຳ, ໂອ ພະຣາຊາ. ເຫດການນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການລະເມີດລະບຽບອັນຊອບທຳ—ການຊິງເອົາສິ່ງທີ່ຄ້ຳຈຸນຄວາມກົງກຽວຂອງໂລກ—ຍ່ອມເອີ້ນຄຳຕຳນິຈາກເທວະ ແລະກາຍເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມວຸ້ນວາຍທີ່ທຸກຄົນຮັບຮູ້»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
When rightful domains that sustain the world’s balance are unlawfully seized, the result is pervasive disorder (symbolized by stench) and justified moral outrage; power must be exercised within dharma, not through usurpation.
Vāyu recounts an ancient episode: Vṛtrāsura overpowered the Earth and even appropriated the ‘sphere of fragrance.’ This caused foulness to spread everywhere, and Indra (Śatakratu) became intensely angry at the violation.