Shloka 17
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
संवर्त उवाच वज्ञादुग्राद् व्येतु भयं तवाद्य वातो भूत्वा हन्मि नरेन्द्र बज़म् । भयं त्यक्त्वा वरमन्यं वृणीष्व कं ते काम॑ं मनसा साधयामि
Saṁvarta uvāca | vajñād ugrād vyetu bhayaṁ tavādya vāto bhūtvā hanmi narendra vajram | bhayaṁ tyaktvā varam anyaṁ vṛṇīṣva kaṁ te kāmaṁ manasā sādhayāmi ||
ສັມວັດຕະ ກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ວັດຊະຣະອັນດຸຮ້າຍຂອງພຣະອິນທຣາ ຈາກເຈົ້າໄປໃນມື້ນີ້. ຂ້າພະເຈົ້າຈະແປງກາຍເປັນລົມ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ວັດຊະຣະນີ້ໝົດິດໃນທັນທີ. ຈົ່ງລະຄວາມຢ້ານ ແລະເລືອກພອນອື່ນຈາກຂ້າພະເຈົ້າ. ບອກມາ—ຄວາມປາດຖະນາໃດໃນໃຈເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສຳເລັດໃຫ້?»
संवर्त उवाच
Educational Q&A
Fear should not govern righteous action; inner steadiness is restored by trust in higher protection and by choosing a constructive aim (a boon) rather than being paralyzed by threats.
Saṁvarta reassures a king who fears Indra’s thunderbolt, promises to neutralize it by taking the form of Wind, and then invites the king to set aside fear and ask for a different boon—whatever mental wish he desires.