Shloka 22
कुन्ती–व्याससंवादः
Kuntī–Vyāsa Dialogue on Durvāsā’s Boon and Karṇa’s Birth
ते चापि राजवचनात् पुरुषा ये गताभवन् | संकल्प्य तेषां कुल्यानि पुन: प्रत्यागमंस्ततः
te cāpi rājavacanāt puruṣā ye gatābhavan | saṅkalpya teṣāṃ kulyāni punaḥ pratyāgamaṃs tataḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ບຸລຸດເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ໄດ້ໄປຕາມພະບັນຊາຂອງພະຣາຊາ ໄດ້ຮວບຮວມຊາກກະດູກຂອງຜູ້ລ່ວງລັບ ແລ້ວກໍກັບອອກຈາກທີ່ນັ້ນ. ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ພວກເຂົາໄດ້ບູຊາດ້ວຍພວງມາລາຫຼາຍຊະນິດ ແລະໄມ້ຈັນຫອມ; ແລ້ວເມື່ອບູຊາແລ້ວ ກໍນຳຊາກເຫຼົ່ານັ້ນລົງສູ່ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ. ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາກັບຄືນສູ່ຫັດສະຕິນາປຸຣະ ແລະລາຍງານເລື່ອງທັງໝົດແດ່ພະຣາຊາ. ຕອນນີ້ຍ້ຳເນັ້ນໜ້າທີ່ທາງທຳຂອງຜູ້ມີຊີວິດ ໃນການສຳເລັດພິທີສົບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແມ່ນແຕ່ຫຼັງໄພພິບັດໃຫຍ່ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ຕາຍໄດ້ຮັບກຽດ ແລະໃຫ້ລະບຽບສັງຄົມກັບຄືນຕາມທຳ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as responsibility toward the dead: completing funerary obligations with ritual care (honoring, worship, and immersion in the Gaṅgā) restores dignity to the departed and steadies the moral order of the community after catastrophe.
Men sent by the king collect the bone-remains of the deceased, perform respectful offerings with garlands and sandalwood, immerse the remains in the Gaṅgā, then return to Hastināpura to report the completion of the rites to the king.