धृतराष्ट्राश्रमगमनम् — The Pandavas’ Procession to Dhritarashtra’s Hermitage
अथ पुण्यं गिरिवरमस्तम भ्यगमद् रवि: । ततः कृताभिषेकास्ते नैशं कर्म समाचरन्,तदनन्तर सूर्यदेव परम पवित्र अस्ताचलको जा पहुँचे। उस समय सब लोग स्नान करके सायंकालोचित संध्यावन्दन आदि कर्म करने लगे
atha puṇyaṃ girivaram astaṃ abhyagamad raviḥ | tataḥ kṛtābhiṣekās te naiśaṃ karma samācaran ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ພະອາທິດໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ການຕົກດິນ ຫຼັງພູເຂົາອັນສັກສິດແລະປະເສີດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາອາບນໍ້າຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລ້ວປະຕິບັດກິດຕອນແລງ—ເຊັ່ນ ພິທີບູຊາຍາມສົນທະຍາ (sandhyā-vandana)—ອັນເໝາະສົມກັບຄືນ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວິໄນໃນຊີວິດປະຈໍາວັນ: ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມລໍາບາກ ແລະການຜັນຜວນ ກໍຍັງຮັກສາທຳມະໄວ້ດ້ວຍພິທີປະເພນີ ແລະການຂັດເກົາຕົນ.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights steadiness in dharma through daily discipline: purification by bathing and the timely performance of evening rites (sandhyā) are upheld as ethical-spiritual order, regardless of external circumstances.
As the sun sets behind a sacred mountain, the group completes ritual bathing and begins the customary evening observances appropriate for nightfall, such as twilight worship.