Shloka 38
Bhāgīrathī-tīra-śauca, Kurukṣetra-gamana, and Śatayūpa-āśrama-dīkṣā (गङ्गातीरशौच–कुरुक्षेत्रगमन–शतयूपाश्रमदीक्षा)
फल मूलं च बुभुजे राज्ञा दत्त सहानुज: । ततस्ते वृक्षमूलेषु कृतवासपरिग्रहा: । तां रात्रिमवसन् सर्वे फलमूलजलाशना:
phala-mūlaṃ ca bubhuje rājñā dattaḥ sahānujāḥ | tatas te vṛkṣa-mūleṣu kṛta-vāsa-parigrahāḥ | tāṃ rātrim avasan sarve phala-mūla-jalāśanāḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຍຸທິສຖິຣະ ພ້ອມດ້ວຍນ້ອງຊາຍທັງຫຼາຍ ໄດ້ຮັບເອົາສິ່ງທີ່ພະມະຫາກະສັດປະທານ ແລະກິນໝາກໄມ້ກັບຮາກໄມ້. ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາຕັ້ງໃຈຈະພັກອາໄສຢູ່ຕາມໂຄນຕົ້ນໄມ້ ແລະທຸກຄົນໄດ້ຜ່ານຄືນນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍດຳລົງຊີວິດດ້ວຍໝາກໄມ້, ຮາກໄມ້ ແລະນ້ຳເທົ່ານັ້ນ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນການສຳລວມຕາມທຳ: ຢູ່ຢ່າງງ່າຍ, ຮັບແຕ່ສິ່ງທີ່ຖືກຖວາຍໂດຍບໍ່ເກີນຄວນ, ແລະຖືຕາມຄຳສອນວ່າ ຄວນຕ້ອນຮັບແຂກດ້ວຍສິ່ງທີ່ຕົນໃຊ້ດຳລົງຊີວິດ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic simplicity and restraint: one should live with minimal needs, accept what is properly offered, and embody ethical moderation—especially in a forest/austere setting—without seeking luxury or excess.
Yudhiṣṭhira and his brothers eat the fruits and roots given by the king, then decide to lodge beneath trees and pass the night living only on fruits, roots, and water, reflecting their austere mode of life.