Bhāgīrathī-tīra-śauca, Kurukṣetra-gamana, and Śatayūpa-āśrama-dīkṣā (गङ्गातीरशौच–कुरुक्षेत्रगमन–शतयूपाश्रमदीक्षा)
इस प्रकार श्रीमहाभारत आश्रमवासिकपव॑के अन्तर्गत आश्रमवासपर्वमें ऋषियोंके प्रति युधिष्ठटिर आदिका परिचयविषयक पचीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
tataḥ so'nimiṣo bhūtvā rājānaṃ tam udaikṣata | saṃyojya viduras tasmin dṛṣṭiṃ dṛṣṭyā samāhitaḥ ||
ຕໍ່ມາ ວິດຸຣະ ກໍເປັນດັ່ງຜູ້ບໍ່ກະພິບຕາ ແລະຈ້ອງມອງພະຣາຊານັ້ນ. ທ່ານເຊື່ອມສາຍຕາຂອງຕົນກັບສາຍຕາຂອງພະຣາຊາ ແລະຮວບຮວມໃຈໃຫ້ເຂົ້າສູ່ສະມາທິອັນເລິກ—ເປັນການຈ້ອງທີ່ບໍ່ແມ່ນທຳມະດາ ແຕ່ເປັນການມຸ່ງໃຈພາຍໃນຢ່າງມີວິໄນ ແລະບອກໃຫ້ຮູ້ວ່າການພົບພານນີ້ມີເຈດຈຳນົງທາງວິນຍານອັນຫນັກໜ່ວງ.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights disciplined inner control: a wise person can deliberately collect the mind (samāhita) and direct attention with purpose. The unblinking, joined gaze symbolizes concentrated resolve and the ethical-spiritual seriousness appropriate to a dharmic transition into renunciation.
After the preceding chapter’s conclusion, Vidura fixes an unblinking gaze on King Yudhiṣṭhira and, by joining his gaze with the king’s, becomes deeply concentrated—indicating a significant, intentional spiritual act rather than casual observation.