Shloka 11
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
भीष्मजीने कहा--युधिष्ठिर! जो मनुष्य केवल प्रात:काल और सायंकाल ही भोजन करता है, बीचमें कुछ नहीं खाता, उसे सदा उपवासी समझना चाहिये ।।
Bhīṣma uvāca—Yudhiṣṭhira! yaḥ puruṣaḥ kevalaṁ prātaḥkālaṁ sāyaṁkālaṁ ca bhuṅkte, madhye kiñcid api na aśnāti, sa sadā upavāsī iti mantavyaḥ. Bhāryāṁ gacchan brahmacārī ṛtau bhavati caiva ha; ṛtuvādī sadā ca syād dānaśīlas tu mānavaḥ.
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ! ຜູ້ໃດກິນອາຫານແຕ່ເວລາເຊົ້າ ແລະ ເວລາແລງ ບໍ່ກິນຫຍັງໃນຊ່ວງກາງ ຄວນຖືວ່າເປັນຜູ້ອົບວາດ (ອົບອາຫານ) ຢູ່ເສມອ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຜູ້ໃດເຂົ້າຫາພັນລະຍາອັນຊອບທຳ ແຕ່ໃນລະດູທີ່ເໝາະແກ່ການກໍ່ກຳເນີດ ກໍຄວນນັບວ່າເປັນພຣະຫມະຈາຣິນ (ຜູ້ຮັກສາຄວາມສຳລວມ). ແລະຜູ້ທີ່ຕັ້ງໃຈໃນການໃຫ້ທານ ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າເປັນຜູ້ຍຶດສັດຈະຢູ່ເສມອ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma broadens ethical categories: regulated eating counts as continual fasting; regulated marital conduct counts as brahmacarya for a householder; and habitual generosity is treated as a practical marker of truthfulness—because giving reflects integrity and freedom from grasping.
In the Anushasana Parva’s instruction section, Bhishma continues advising King Yudhishthira on dharma, giving concrete, socially grounded standards for austerity, continence, and moral character within ordinary life.