अनुशासनपर्व अध्याय ९३ — तपस्, सदोपवास, विघसाशन, अतिथिप्रियता
Austerity, regulated fasting, residual-eating, and hospitality
न च स्यात् पतितो राजन् पंक्तिपावन एव सः | राजन! यदि कोई वेदज्ञ ब्राह्मण सब प्रकारके पंक्तिदोषोंसे रहित है और पतित नहीं हुआ है तो वह पंक्तिपावन ही है
na ca syāt patito rājan paṅktipāvana eva saḥ |
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ, ບໍ່ຄວນເຫັນວ່າເຂົາເປັນຜູ້ຕົກຕ່ໍາ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ເຂົາແມ່ນຜູ້ຊໍາລະແຖວ. ຖ້າພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ເວດ ພົ້ນຈາກຄວາມດ່າງພ້ອງທຸກປະເພດທີ່ເຮັດໃຫ້ການຮັບປະທານຮ່ວມກັນເສຍມົນທິນ ແລະບໍ່ໄດ້ກາຍເປັນ “ປະຕິຕະ” (ຜູ້ຕົກຕ່ໍາທາງສິນທຳ), ເຂົາກໍຄວນຖືກນັບວ່າເປັນຜູ້ທຳໃຫ້ຄະນະນັ້ນບໍລິສຸດ»។
भीष्म उवाच
A learned brāhmaṇa who is not ‘patita’ and is free from faults that contaminate communal dining is considered ‘paṅktipāvana’—someone whose presence sanctifies the group—highlighting that moral and ritual integrity determine social-ritual eligibility.
In the Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs King Yudhiṣṭhira on dharma and social-religious norms; here he clarifies who counts as a purifier of the dining line and should not be labeled fallen.