Shloka 32
अनुशासनपर्व अध्याय ९३ — तपस्, सदोपवास, विघसाशन, अतिथिप्रियता
Austerity, regulated fasting, residual-eating, and hospitality
जिन्होंने पुण्य तीर्थोमें गोता लगानेके लिये श्रम--प्रयत्न किया है
bhīṣma uvāca | ye puṇya-tīrtheṣu nimajjanārthaṃ śrama-prayatnaṃ kṛtavantaḥ, veda-mantroccāraṇa-pūrvakam anekān yajñān anuṣṭhāya avabhṛtha-snānaṃ kṛtavantaḥ; ye krodha-rahitāś cañcalatā-rahitāḥ kṣamāśīlā mano-nigrahavantaḥ jitendriyāḥ sarva-bhūta-hitaiṣiṇaś ca, tān eva brāhmaṇān śrāddhe nimantrayitavyān || eteṣu dattam akṣayyam ete vai paṅkti-pāvanāḥ | ime pare mahā-bhāgā vijñeyāḥ paṅkti-pāvanāḥ ||
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: ໃນພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ຄວນເຊີນພຣາຫມັນຜູ້ໄດ້ອົດທົນພາກເພັງເພື່ອລົງອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດ, ຜູ້ໄດ້ປະກອບຍັດຍະຫຼາຍປະການໂດຍມີການສະດຸດມົນເວດນຳໜ້າ ແລະສຳເລັດດ້ວຍອາບນ້ຳອະວະພຣຶຖະ (avabhṛtha). ຜູ້ເຫຼົ່ານັ້ນປາສະຈາກໂທສະ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ, ອົດທົນ, ຄວບຄຸມໃຈໄດ້, ຊະນະອິນທຣີຍ, ແລະເປັນຜູ້ປາຖະໜາປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ. ທານທີ່ໃຫ້ແກ່ຄົນເຊັ່ນນີ້ຈະບໍ່ສິ້ນສຸດ, ເພາະພວກເຂົາແມ່ນ “ຜູ້ຊຳລະແຖວ” (paṅkti-pāvana) ຜູ້ຊຳລະຜູ້ນັ່ງທັງແຖວ. ນອກຈາກນີ້ຍັງມີພຣາຫມັນຜູ້ມີວາສະນາສູງອື່ນໆ ທີ່ຖືກຮູ້ຈັກວ່າ “ຜູ້ຊຳລະແຖວ” ເຊັ່ນກັນ; ຄວນຮັບຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ຄວນຮັບທານດັ່ງນີ້ເຊັ່ນກັນ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
In śrāddha, the worthiness of invitees matters: those who combine Vedic-ritual accomplishment with ethical virtues—non-anger, steadiness, forgiveness, self-restraint, sense-control, and universal benevolence—make the offering ‘akṣayya’ (inexhaustible in merit) and are called paṅkti-pāvanas, purifying the entire dining line.
Bhishma is instructing (as a dharma-teacher) on the proper conduct of śrāddha rites, specifically identifying the kinds of Brahmins who should be invited and explaining why gifts to them yield enduring spiritual results.