Shloka 18
अनुशासनपर्व अध्याय ९३ — तपस्, सदोपवास, विघसाशन, अतिथिप्रियता
Austerity, regulated fasting, residual-eating, and hospitality
षष्टिं काण: शतं षण्ढ: श्रित्री यावत्प्रपश्यति । पंक््त्यां समुपविष्टायां तावद् दूषयते नृप
ṣaṣṭiṁ kāṇaḥ śataṁ ṣaṇḍhaḥ śvitri yāvat prapaśyati | paṅktyāṁ samupaviṣṭāyāṁ tāvad dūṣayate nṛpa rājān |
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອຄົນນັ່ງຮ່ວມກັນໃນແຖວກິນເຂົ້າ, ຄົນຕາບອດຂ້າງໜຶ່ງຖືກກ່າວວ່າທຳໃຫ້ເສື່ອມມົນທິນ 60 ຄົນ; ຄົນເປັນຂັນທີ (ບໍ່ມີພະລັງຊາຍ) 100 ຄົນ; ແລະຜູ້ປ່ວຍໂລກຂີ້ທູດຂາວ ທຳໃຫ້ເສື່ອມມົນທິນເທົ່າຈຳນວນທີ່ລາວເຫັນໄດ້. ຄຳສອນນີ້ເນັ້ນໃຫ້ເຫັນຄວາມຈຳເປັນຂອງການປ້ອງກັນທາງພິທີ ແລະທາງສັງຄົມ ໃນກິດຈະກຳຮ່ວມ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ພິທີອັນບໍລິສຸດຖືກມອງວ່າຖືກທຳລາຍ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse conveys a dharma-śāstric notion that communal rites—especially shared dining—are considered vulnerable to ‘ritual taint’ from certain stigmatized conditions, emphasizing vigilance about purity rules in collective observances.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma is instructing the king on dharma and proper conduct; here he cites a traditional rule about how impurity is thought to spread within a seated dining line, using numerical measures to underline the seriousness of maintaining ritual order.