Shloka 93
Pitṛ-śrāddha-haviḥ-phala-nirdeśa
Offerings for Ancestors and Their Stated Results
संजुहावात्मना55त्मानं स्वयमेव तदा प्रभो | यज्ञं च शोभयामास बहुरूपं पिनाकधृत्,प्रभो! पिनाकधारी महादेवजीने अनेक रूपवाले उस यज्ञकी शोभा बढ़ायी और उन्होंने स्वयं ही अपने द्वारा अपने आपको आहुति प्रदान की
saṁjuhāvātmanātmānaṁ svayam eva tadā prabho | yajñaṁ ca śobhayāmāsa bahurūpaṁ pinākadhṛt ||
ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະອົງເຈົ້າ! ໃນເວລານັ້ນ ມະຫາເທວະຜູ້ຖືພິນາກະ ໄດ້ປາກົດເປັນຮູບຫຼາຍປະການ ແລະ ເພີ່ມພູນຄວາມສະຫງ່າງາມໃຫ້ແກ່ຍັດຍະນັ້ນ; ແລະ ໂດຍພຣະອົງເອງ ພຣະອົງໄດ້ຖວາຍພຣະອົງເອງເປັນເຄື່ອງບູຊາ.»
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal of complete consecration: the divine exemplifies the highest sacrifice by offering the self, suggesting that true yajña is not merely external ritual but total dedication and surrender aligned with dharma.
Vasiṣṭha describes Mahādeva (Śiva), the bearer of the Pināka bow, appearing in many forms to enhance the splendour of a sacrificial rite and, in a striking act, offering his own self as the oblation.