Shloka 636
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
तपस्विनस्तपस्विन्या तेजस्विन्याउइतितेजस: । भुगुश्रेष्ठ॒ वहाँ उन सबने उन दोनोंके चरणोंमें मस्तक झुकाकर उन्हें प्रसन्न करके भगवान् रुद्रसे कहा--*पापरहित महादेव! यह जो देवी पार्ववीके साथ आपका समागम हुआ है
tapasvinās tapasvinyā tejasvinyā iti tejasāḥ | bhṛguśreṣṭha, vahāṃ te sarve tau ubhau caraṇayoḥ mastakaṃ nidhāya prasādya bhagavantaṃ rudram ūcuḥ— apāparahita mahādeva! ayaṃ yaḥ devyāḥ pārvatyā saha tava samāgamaḥ sa tapasvinaḥ tapasvinyā saha, mahātejasvinaḥ tejasvinyā saha ca saṃyogaḥ |
ພີສະມະກ່າວວ່າ: ຜູ້ເປັນເລີດໃນພວກພຣຶກຸ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ກ່າວວ່າ “ນັກບຳເພັນຕະປະກັບນັກບຳເພັນຕະປະຍິງ; ຜູ້ມີຕະເຈະກັບຜູ້ມີຕະເຈະຍິງ” ແລ້ວກໍກົ້ມສະຫຼົບຫົວຢູ່ທີ່ພຣະບາດຂອງຄູ່ເທວະ. ເມື່ອໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກພຣະອົງພໍພຣະໄທແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພຣະຣຸດຣະວ່າ: “ໂອ ມະຫາເທວະ ຜູ້ປາດສະຈາກບາບ! ການຮ່ວມສົມພັນຂອງພຣະອົງກັບເທວີປາຣະວະຕີ ແມ່ນການປະສານທີ່ຄວນຄ່າ: ຕະປະກັບຕະປະ, ແລະຕະເຈະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກັບຕະເຈະອັນຍິ່ງໃຫຍ່.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames Śiva and Pārvatī’s union as ethically and spiritually appropriate: like joins with like—tapas with tapas and tejas with tejas—highlighting the dharmic ideal that relationships are strengthened when virtues, discipline, and spiritual aims are shared.
Sages led by a foremost Bhṛgu bow to Śiva and Pārvatī, seek their favor, and then praise Rudra, declaring that his union with Pārvatī is a harmonious meeting of two ascetics and two beings of great spiritual radiance.