Shloka 54
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
“विभो! पृथ्वी, गौ तथा और जो कुछ भी दान किया जाता है, उन सबसे बढ़कर सुवर्णका दान है ।।
vibho! pṛthvī, gau tathā aura yo kucha bhī dāna kiyā jātā hai, una sabse baṛhakara suvarṇakā dāna hai. akṣayaṃ pāvanaṃ caiva suvarṇam amaraghoṭe. prayaccha dvijamukhyebhyaḥ pāvanaṃ hotaduttamam. devopama tejasvī paraśurāma! suvarṇa akṣaya aura pāvana hai, ataḥ tuma śreṣṭha brāhmaṇoṃ ko yaha uttama aura pāvana vastu hī dāna karo.
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີລິດທານຸພາບ! ໃນບັນດາທານທັງປວງ—ແຜ່ນດິນ, ງົວ, ແລະ ສິ່ງອື່ນໃດໆ—ທານຄຳເປັນທານທີ່ສູງກວ່າ. ຄຳໃຫ້ຜົນບຸນບໍ່ສິ້ນ ແລະ ເປັນສິ່ງຊຳລະ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງມອບທານອັນດີທີ່ສຸດ ແລະ ບໍລິສຸດນີ້ແກ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ. ໂອ ພະຣະຊຸຣາມ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດເທວະ! ເພາະຄຳໃຫ້ຜົນບໍ່ເສື່ອມ ແລະ ຊຳລະມົນທິນ, ທ່ານຄວນມອບສານອັນດີເລີດ ແລະ ບໍລິສຸດນີ້ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ດີທີ່ສຸດ.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches a hierarchy of gifts in dharma: while land and cows are highly valued, the donation of gold is praised as especially purifying and as producing ‘akṣaya’ (imperishable) merit when given to worthy recipients—particularly eminent Brahmanas.
Bhishma is instructing and exhorting Parashurama, addressing him respectfully, and advising him on righteous giving: to donate gold—described as purifying and inexhaustible in spiritual fruit—to the foremost Brahmanas.