Shloka 226
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
विज्ञानेन तवानेन यन्न मुहा[सि धर्मतः । तदनन्तर स्वप्नमें पितरोंने मुझे दर्शन दिया और प्रसन्नतापूर्वक मुझसे कहा --'भरतश्रेष्ठ! तुम्हारे इस शास्त्रीय ज्ञानसे हम बहुत प्रसन्न हैं; क्योंकि उसके कारण तुम्हें धर्मके विषयमें मोह नहीं हुआ
vijñānena tavānena yan na muhāsi dharmataḥ | tadanantaraṃ svapne me pitaro māṃ darśanaṃ dadur prasannatāpūrvakaṃ ca mām ūcuḥ— “bharataśreṣṭha! tava asmin śāstrīya-jñāne vayam atīva prasannāḥ; yataḥ tasya kāraṇāt dharmaviṣaye te moho na jātaḥ.”
ພີສະມະກ່າວວ່າ: “ເນື່ອງດ້ວຍປັນຍາວິນິດໄຊຂອງເຈົ້ານີ້ ເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫຼົງຜິດກ່ຽວກັບທັມມະ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃນຄວາມຝັນ ບັນພະບຸລຸດ (ພິຕຣະ) ໄດ້ມາປາກົດແກ່ຂ້ອຍ ແລະກ່າວດ້ວຍຄວາມປິຕິວ່າ: ‘ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງສາພາຣະຕະ! ພວກເຮົາພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ຄວາມຮູ້ຕາມຄຳພີຂອງເຈົ້າ; ເພາະດ້ວຍມັນ ເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ສັບສົນໃນເລື່ອງທັມມະ’.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True scriptural discernment (vijñāna/śāstrīya-jñāna) prevents delusion about dharma; clarity in righteousness is presented as a virtue worthy of ancestral approval.
Bhishma reports that, seeing someone’s firm understanding of dharma, he later receives a dream-vision in which the ancestors appear and express satisfaction that this learning has kept the person free from confusion about righteousness.